Sabine Dardenne – Ik was 12 en fietste naar school

Onlangs vroeg ik op Facebook naar aanraders wat betreft boeken. Het idee was dat ik die boeken dan mee zou nemen, of op mijn e-reader zou zetten.. Iemand reageerde daarop dat ik het boek van Sabine Dardenne moest lezen, over haar ontvoering door Marc Dutroux. Ze zei daarbij: heftig maar ook interessant. Ik zette het boek op mijn e-reader en dacht: ‘ik lees gewoon vast de eerste paar bladzijdes’. Na die eerste paar bladzijden ben ik niet meer gestopt, en binnen no-time was het boek dan ook uit. Op de achterkant van het boek lees je het volgende.

‘Ik ben een van de weinigen die het geluk hebben gehad te ontsnappen aan een dergelijke moordenaar. Het vertellen van dit verhaal is voor mij een noodzaak en als ik al de moed heb om deze hellegang te reconstrueren, dan is het vooral opdat rechters geen pedofielen meer vrijlaten halverwege hun gevangenisstraf wegens ‘goed gedrag’, en zonder enige waarschuwing.’

Sabine Dardenne is twaalf jaar oud als ze door Marc Dutroux en zijn handlanger van haar fiets wordt gesleurd, in een busje wordt gedrogeerd en naar een onbekend huis wordt gebracht. Wat Sabine Dardenne daar moet ondergaan is vreselijk. Zij moet zich uitkleden, Dutroux doet haar een ketting om de hals en bindt haar daarmee aan een bed. ‘Ik zei dat de ketting te strak zat, maar Dutroux zei dat hij zijn vuist er nog tussen kon steken.’ Na een paar dagen wordt Sabine naar een kelder overgebracht, waar ze in de tijd die volgt steeds weer wordt lastig gevallen door Dutroux. Aan het eind van haar gevangenschap krijgt ze gezelschap van Laetitia Delhez en enkele dagen later worden de meisjes door de politie bevrijd. Sabinne Dardenne heeft acht jaar gewacht om ons te vertellen wat ze heeft ondergaan.

Ik was twaalf en ik fietste naar school is een buitengewone getuigenis van een ongekend sterke jonge vrouw die tachtig dagen doorbracht in gevangenschap voordat zij van de dood werd gered. Sabine Dardenne schreef dit boek opdat de stem van de slachtoffers eindelijk gehoord zal worden en de fascinatie voor deze monsters voor altijd zal verdwijnen.

Ik zei het net al, na een paar bladzijden werd ik meegesleurd het verhaal in, en ik kon niet stoppen voor ik het boek uit had gelezen. Het boek laat je ontzettend kille en rauwe kanten zien, maar ook zien hoe daadkrachtig en strijdlustig de jonge Sabine is. Op sommige momenten kreeg ik kippenvel van de durfal in haar. Ik besefte dat ik dit nooit had gedurfd, hoewel ik mezelf toch vaak bijdehand vind. Dutroux heeft haar tijdens haar gevangenschap gemanipuleerd wat betreft haar ouders en eventuele zoektochten. Sabine heeft lang gedacht dat er niet naar haar gezocht werd. Wat ik bijzonder vind is dat ze toch strijdlustig bleef. Pas op het moment dat ze samen met Laetitia in de kelder zit hoort ze dat er wel degelijk naar haar gezocht wordt.

In het boek komt ook mooi naar voren hoe Sabine en haar gezin na haar bevrijding met de voorgevallen gebeurtenissen zijn omgegaan. Sabine heeft lange tijd haar moeder uit de wind willen houden en niet alles willen vertellen. Dit om haar niet te shockeren en te belasten met wat er allemaal gebeurd is.

Wanneer je houdt van spannende verhalen en geïnteresseerd bent in dit onderwerp vind ik dit zeker een aanrader. Ook heb ik heel wat traantjes weggepinkt bij het lezen van dit boek.

Eindoordeel: ♥♥♥♥

Liefs,
Emma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *