De boeken van Hendrik Groen

Ook al denk ik dat iedereen deze boeken inmiddels gelezen heeft, toch wilde ik er een stukje over schrijven.. Al bij het eerste boek van Hendrik Groen, pogingen iets van het leven te maken, had het verhaal me in zijn greep. Het is zo ontzettend leuk en vooral zo herkenbaar! Toentertijd zaten mijn opa en oma in het verzorgingstehuis en het verhaal schetste vele herkenbare verhalen. Nadat ik het eerste boek had uitgelezen volgde al snel boek nummer twee. Ook die viel me echt niet tegen, sterker nog, het was weer genieten. Omdat het twee voor mij bij elkaar horende verhalen zijn, bespreek ik ze tegelijk. Hieronder bespreek ik de achterflappen van beide boeken!

Pogingen iets van het leven te maken

Hendrik Groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en niet van plan zich eronder te laten krijgen. Toegegeven: zijn dagelijkse wandelingen worden steeds korter omdat de benen niet meer willen en hij moet regelmatig naar de huisarts. Technisch gesproken is hij bejaard. Maar waarom zou het leven dan alleen nog maar moeten bestaan uit koffiedrinken achter de geraniums en wachten op het einde? In korte, ogenschijnlijk luchtige, maar vooral openhartige dagboekfragmenten laat Hendrik Groen je een jaar lang meeleven met alle ups en downs van het leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Op de laatste dag van het jaar zal het nog moeilijk zijn om afscheid nemen van dit charmante personage…

Zolang er leven is

Nederland leerde Hendrik Groen kennen door zijn dagboek Pogingen iets van het leven te maken. Samen met zijn vriend Evert en de andere leden van de Oud-maar-niet-dood-club, probeert Hendrik zijn laatste levensjaren in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord zo aangenaam mogelijk te maken. Van tijd tot tijd valt het Hendrik zwaar om de moed erin te houden. Gelukkig heeft hij de pen weer opgepakt. Met de hem zo kenmerkende charmante, ironische humor neemt hij de medebewoners, de directie, zijn vrienden en de ouderdom in het algemeen op de korrel, waarbij hij zichzelf zeker niet spaart.

Ik vond het allebei heerlijke boeken om te lezen. Hendrik Groen neemt je op een rustige, kritische manier mee door het verzorgingshuis wezen. Je leert hem en zijn OMANIDO-club kennen door de kaartavonden, doktersbezoeken en uitstapjes die ze maken. Ook komen nieuwsfeiten aan bod en wordt een mening daarover niet onder stoelen of banken gestoken. Ik heb meerdere keren hardop gelachen, elk hoofdstuk wel eens. Maar ook tranen weggepinkt, omdat het verhaal me toch meegesleurd heeft of door de herkenbaarheid en stiekem ook door het verlies van mijn oma. Ik denk dat iedereen zich op de een of andere manier wel kan identificeren met dit verhaal. Iedereen heeft wel een beeld bij een verzorgingstehuis, of dat nou is doordat je het met eigen ogen gezien hebt of uit de verhalen. De boeken pakken je bij de kladden en nemen je mee in de wondere wereld van Hendrik Groen.

Ik heb de boeken inmiddels twee maal gelezen, maar toch gaan ze weer mee op vakantie. Dit omdat ik denk dat Wouter ze ook erg leuk gaat vinden. We shall see, ik ben fan. De boeken van Hendrik Groen zijn onder andere te verkrijgen op bol.com!

Eindoordeel: ♥♥♥♥♥

Liefs,
Emma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *