2012 vs. 2017! Hoe ben ik veranderd?

Op Instagram zag ik het meerdere malen voorbij komen, de 2012 vs. 2017 foto’s. De eerste paar keer dacht ik: ah ja, leuk, maar vlak daarna begon ik te denken: wie was ik in 2012, en ben ik veel veranderd? Het antwoord op de laatste vraag was vrij snel duidelijk, ja ik ben ontzettend veranderd.

Als eerste hier mijn foto uit 2012, ik was hier 17 en net van de Havo af. Samen met mama maakte ik een reis door Kenia en Tanzania. Mama werd in dat jaar 50 en ik kwam van de middelbare school af dus ik mocht mee. Het was een prachtreis waar ik nog steeds met heel veel plezier aan terug denk. Vlak voor deze reis had ik ook nog eens gehoord dat ik was toegelaten tot de opleiding Logopedie in Nijmegen. Je zou denken dat ik me on top of the world voelde, maar niets was minder waar. Ik voelde me verschrikkelijk, en zo heb ik me nog een paar jaar gevoeld. Ik was niet tevreden met mijn uiterlijk, verstopte me het liefst in grote truien en onder een hoop dekens. De stem die me continu vertelde dat ik niet goed genoeg was en dat ik er niet mocht zijn vierde hoogtij en ga zo nog maar even door. Je kunt zeggen: gewone puber onzekerheid, maar ik denk, nu achteraf, dat het toch iets meer is geweest dan ‘gewoon onzeker’. Op terugwerkende kracht vind ik het ook jammer dat ik daar toentertijd niet meer open in ben geweest en geen hulp heb gezocht. Het had me veel nare gedachten kunnen besparen denk ik.

Dit ben ik nu, deze foto kennen jullie inmiddels wel want ik heb deze eerder gebruikt voor artikelen. Nog steeds ben ik niet altijd zeker van mezelf, maar zoals jullie aan mijn ogen kunnen zien stralen ze. Ik weet veel beter wat ik wil en waar ik voor sta en durf dat ook te uiten. Ik ben tevreden met hoe ik er uit zie omdat ik weet dat het niet het belangrijkste is. Van de zomer schreef ik een artikel over jezelf accepteren, ik heb zelden zoveel reacties gehoord van mensen die zeiden: Emma dat was raak, bedankt. Dit artikel kon ik schrijven omdat ik nu ook voel dat ik het meen.

2017 was een jaar waarin ik mezelf erg ontwikkelt heb, ik ben afgestudeerd, begonnen aan een master. Besloot met die master te stoppen omdat het mij niet gelukkig maakt en een baan gevonden. Ik heb leren kiezen voor mezelf en gelukkig kwam het ook altijd goed. Ik heb nog geen moment spijt gehad van het stoppen met mijn master, ik voel me alleen maar lichter en gelukkiger door die keuze. Ook de keuze om op mijzelf te gaan wonen is een goede geweest. Voor iedereen die vraagt: ga je samen wonen? Nee, ik ga het alleen doen. Mijn eigen boontjes doppen. En wanneer ik me toch even beroerd voel woon ik op precies 2 kilometer afstand van mijn ouders. Dat is 3 minuten met de auto, 8 minuten op de fiets en 30 minuten lopen. Ja, dit heb ik zojuist gecheckt via Google Maps, don’t blame me!

Ik ben onwijs blij en trots op de ontwikkeling die ik heb doorgemaakt de afgelopen vijf jaar, maar ben ook benieuwd naar jouw ontwikkeling! Wat is er voor jou veranderd in de afgelopen vijf jaar? Heb je je ontwikkelt of kijk je al met een goed gevoel terug op 2012? Let me know!

Liefs,
Emma

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *